Mam na imię OLA

Czy do samotności można przywyknąć?
Ola myślała, że zna ją doskonale, ale kiedy opuściła dom i zamknęła za sobą drzwi pierwszego hostelu, zdała sobie sprawę, że takiej samotności nie zaznała jeszcze nigdy w życiu. Co gorsza, spadła na nią jeszcze przygniatająca odpowiedzialność i to nie tylko za siebie, ale i za dziecko, które wkrótce urodzi.

Kiedy codzienność przytłacza, nie da się planować przyszłości. Nie da się nawet marzyć. Można jedynie żyć biegnącą chwilą.

W jednej z takich chwil dziewczyna otrzymuje niezwykłą propozycję. Bez zastanowienia ją odrzuca. Wie jednak, że nie ma innego wyjścia. Musi zgodzić się na rozwiązanie, którego konsekwencje zmienią nie tylko jej życie.