Kresowa opowieść. Tom III Nadia

Kiedy pamięć o przeszłości zatruwa teraźniejszość

Po powrocie z Ukrainy i rozwiązaniu zagadki zaginięcia dwójki polskich turystów inspektor Andrzej Pilarski czuje, że nie czeka go już w życiu nic dobrego. Porzucony przez kobietę, z którą planował założyć rodzinę, popada w coraz większe rozgoryczenie i frustrację, a wkrótce dowiaduje się, że cierpi na nowotwór wątroby i jedyną szansą na ratunek jest przeszczep. Chcąc odciąć się choć na chwilę od negatywnych emocji, postanawia wyjechać w podróż życia do miejsc, które zawsze chciał zobaczyć. Nawet nie podejrzewa, że wymarzone wakacje we Włoszech i Chorwacji staną się początkiem mrożącej krew w żyłach historii, a przypadkowo spotkana piękna Ukrainka o imieniu Nadia poważnie namiesza mu w głowie...
W tej pełnej napięcia powieści wątki współczesne nieustannie przeplatają się z dramatycznymi wspomnieniami świadków zbrodni wołyńskiej, udowadniając, że pragnienie zemsty jest jednym z najbardziej destrukcyjnych uczuć, z jakimi musi zmierzyć się człowiek.

Są rany, których czas nie zabliźni; i niczym stygmaty naznaczają kolejne pokolenia. Ci, którzy zginęli z rąk banderowskich bestii już o nic się nie upomną. Ci, którzy uciekli z nazistowskiego piekła, wciąż cierpią i nie mogą uwolnić się od bólu. Przeżyli, ale czy ocaleli, gdy oprawca pozostaje bezkarny, wina nienazwana, gdy zabrakło zadośćuczynienia? Trzecia część "Kresowej opowieści "z podtytułem "Nadia" jest dowodem na to, że pomimo upływu czasu reperkusje kresowej tragedii nie przebrzmiały, a echo tamtych krzywd niesie się po wsze czasy i nie milknie. Do głosu dochodzi desperacka chęć odwetu bez przestrzegania granic i za każdą cenę. Co daje przyzwolenie na dokonanie samosądu? Czy może być usprawiedliwienie dla wymierzenia sprawiedliwości poza prawem?

Mariola Pomykaj, blogspot

Edward Łysiak (1948) – absolwent Politechniki Wrocławskiej. Pomysłodawca i współrealizator projektu „Łączy nas wspólna historia”, który powstał, by umożliwić kontakty między młodzieżą polską i ukraińską. Jest orędownikiem polsko-ukraińskiego pojednania, ale też pamięci o zbrodniach ukraińskich nacjonalistów, popełnionych na polskiej ludności cywilnej na Wołyniu i w Galicji Wschodniej. Jego dorobek literacki to „Michał” i „Julia”, powieści wydane pod wspólnym tytułem „Kresowa opowieść”, które wybitny znawca Kresów, profesor Stanisław Nicieja, określił mianem jednych z najlepszych traktujących o konflikcie polsko-ukraińskim. Ma żonę Wandę, dwóch synów i czworo wnuków. Jego pasja to tradycyjne szkutnictwo i żeglarstwo.