Klauzula siódma

Gdy gra toczy się o ludzkie życie, nadkomisarza Hopkinsa zasady nie obowiązują

Jedno z najcieplejszych warszawskich lat, a w samym środku gorączki nadkomisarz Andrzej Hopkins próbujący odnaleźć zaginioną córkę znanego biznesmena. Początkowo wydaje się, że to typowe porwanie dla okupu. Jednak z każdym dniem sprawa staje się coraz bardziej zagmatwana, w śledztwie pojawiają się nowe, zaskakujące poszlaki, a grono podejrzanych nieustannie się powiększa. Dochodzenia nie ułatwiają napięte relacje Hopkinsa z nowym podwładnym, młodszym aspirantem Marcinem Paprockim, ani przełożeni za wszelką cenę chroniący interesy ojca uprowadzonej. Żeby uratować dziewczynę, nadkomisarz będzie musiał zmierzyć się ze swoim największym wrogiem, a być może również położyć na szali przyszłość własną i swoich bliskich…

Hopkins zaczął się zastanawiać, czy wiedząc tylko tyle, można by opracować skuteczny plan porwania niczego niespodziewającej się dziewczyny. Rozważał każdą przewagę i zagrożenie, jakie przychodziły mu do głowy. Miejsce, pora dnia, liczba potencjalnych porywaczy, sprawność w działaniu, dostępne zasoby, element zaskoczenia, liczba świadków i ich reakcja, reakcja kobiety, kamery miejskiego monitoringu i te znajdujące się w prywatnych telefonach, bliskość posterunku policji, możliwe drogi ucieczki, natężenie ruchu i tak dalej. Akcja na pewno byłaby skomplikowana, ale nie niemożliwa. Po szybkiej analizie uznał jednak, że na atak w tym miejscu mogliby zdecydować się tylko partacze… Albo zawodowcy.