Profesor Weigl i karmiciele wszy

Pasjonująca biografia profesora Rudolfa Weigla. Polskiego uczonego, który

wynalezioną przez siebie szczepionką pokonał tyfus plamisty.

W czasie II wojny światowej profesor Weigl uratował życie kilku tysiącom

ludzi, gdyż współpraca z jego laboratorium chroniła przed hitlerowskim

ludobójstwem. Wśród ocalonych byli m.in.: poeta Zbigniew Herbert, matematyk

Stefan Banach, filozof Mieczysław Kreutz, pisarz Mirosław Żuławski, geograf

Eugeniusz Romer, historyk literatury Stefania Skwarczyńska, kompozytor

Stanisław Skrowaczewski, aktor Andrzej Szczepkowski - karmili oni własną

krwią wszy konieczne do produkcji szczepionki. W 2003 profesor Weigl został

pośmiertnie odznaczony przez izraelski instytut Jad Waszem medalem

Sprawiedliwy wśród Narodów Świata.

Czy historia z wszami w tle może być ciekawa? Może być i to bardzo. Tym

bardziej, kiedy wychodzi spod pióra Mariusza Urbanka. Mamy tutaj centralną

postać profesora Rudolfa Weigla, historię powstania szczepionki na tyfus

plamisty, szereg informacji o samym tyfusie, wyżej wspomniane wszy, historię

przedwojennego Lwowa, życie w okupowanym mieście, układy z

Czerwonoarmistami, także z Niemcami, romanse, liczne odniesienia do

Lwowskiej Szkoły Matematycznej, życie uniwersyteckie, szmugiel szczepionki

do getta, polską kulturę, łucznictwo, wędkarstwo, łowiectwo, biologię,

matematykę. Książka napisana lekko i przystępnie. Bez arogancji i sztucznego

pompowania treści. Polecam z całego serca. [Tomiś, lubimyczytac.pl]

Książka Mariusza Urbanka przywraca jednemu z najwybitniejszych polskich

uczonych właściwy wymiar. Pokazuje przy tym, jak skomplikowane i trudne

bywały losy Polaków w XX w. Weigl wsławił się odkryciem i opracowaniem

metody masowej produkcji szczepionki przeciwko tyfusowi. W latach

trzydziestych jego lwowska pracownia była znana na całym świecie, a jego

badania rokrocznie zgłaszane do Nagrody Nobla w dziedzinie medycyny.

Niestety szanse na nią zaprzepaściła najpierw okupacja hitlerowska i

radziecka, a po wojnie - donosy zazdrosnych konkurentów, którzy rozgłaszali

nieprawdziwe informacje o współpracy profesora z nazistami. Urbanek jasno

wykazuje bezsprzeczność tego, że profesor uratował przed wywózką, a zapewne

i śmiercią kilka tysięcy osób - karmicieli wszy. W przymocowanych do nóg

pudełeczkach karmili je oni własną krwią, by następnie z jelit owadów można

było pozyskać szczepionkę. Opis przedsiębiorstwa, specyfika tej pracy to

jedne z najciekawszych fragmentów biografii napisanej przez Urbanka. Równie

niespotykana jest postać samego profesora. W pracy zawodowej - oschły i

niezwykle wymagający, prywatn...