Wielkie Ryby

Konstrukcja amuletu Wielkie Ryby opiera się na jednym z podstawowych praw matematyki, zwanym boską proporcją. Wyrażona roacute;wnaniem 1: 1,1618, tworzy fundamentalny element życia. Cała przyroda funkcjonuje na bazie niezwykłej proporcji. Roacute;wnież u człowieka potwierdza ją wielkość prawej komory serca w stosunku do lewej, prawego płuca do lewego, rozpiętości ramion do wzrostu, długości ręki do przedramienia, a nawet ilości powietrza zasysanego w głębokim oddechu do płytkiego. Zastosowana w architekturze (bazylika św. Piotra, Luwr, Tower Bridge) zapewnia powstawanie imponujących i niezwykle trwałych budowli; w muzyce (V symfonia Beethovena, mazurki Chopina) idealną harmonię i wzorową linię melodyczną. Z MATRIARCHATEM W RODOWODZIE Amulet ten pojawiał się, zazwyczaj przypadkowo, nie wiadomo skąd, wzbudzając podziw i przerażenie. Zapewne dlatego był utajniany przez kapłanoacute;w i udostępniany wąskiemu gronu wtajemniczonych. W starożytnym Rzymie zajmował honorowe miejsce w świątyni Dobrej Bogini (Bona Dea), kontynuatorki tradycji matriarchatu, czczonej jedynie przez kobiety. Mężczyznom za proacute;bę poznania jej sekretoacute;w groziła śmierć przez zagłodzenie. Amulet, zwany woacute;wczas Maximae Pisces (Największe Ryby), umieszczano u podnoacute;ża figury patronki. Chronił kobiety uczestniczące w obrzędach przed dominacją, proacute;żnością, wywyższaniem się i nadpobudliwością seksualną mężczyzn, pełnił roacute;wnież funkcję talizmanu, umożliwiając czerpanie sił z energii słonecznej, oraz spowalniał proces starzenia się. Mężczyźni zdawali sobie sprawę, że jest jednym z najstarszych, a zarazem najpotężniejszych amuletoacute;w i czuli przed nim zrozumiały respekt. Nazywali go Aurum Aurorum (złoto nad złotem). W czasach nowożytnych wykorzystywał go ostatni kroacute;l wikingoacute;w Olaf Tryggwason (969-1000). Umieścił go jako ochronę przed demonami na dziobie okrętu Long Orn (Długi Wąż), na ktoacute;rym ponoć dotarł do Ameryki. Templariusze też nosili go pod zbroją, dzięki czemu uchodzili za niezwyciężonych. Ponadto zawieszali w sali posiedzeń pod sufitem obok bukietu roacute;ż, gdy obrady były tajne i dotyczyły żywotnych spraw zakonu. Wielkie Ryby pojawiły się na kroacute;tko w dobie renesansu. Nosili je rycerze biorący udział w wojnach z Turkami i Tatarami. Być może wykonano je bez wymaganej precyzji, dlatego ich działanie było znacznie zminimalizowane. Poacute;źniej amuletu używały tajne ugrupowania, skąd w XX wieku trafił do niemieckich specjalistoacute;w od ukrywania zrabowanych skarboacute;w. Umieszczali go na wierzchu skrzyń, dzięki czemu poszukiwania radiestezyjne nie przynosiły rezultatu, gdyż płaszcz ochronny był dostatecznie silny, aby rozproszyć wskazania wahadła czy roacute;żdżki.DZIAŁANIE Z MATEMATYCZNĄ DOKŁADNOŚCIĄ Obecny renesans Wielkich Ryb ma roacute;wnież zaskakujący przebieg. ... quot;W ubiegłym roku przyszedł do mnie znajomy z Gdańska i przynioacute;sł rysunek jakiejś powycinanej blaszkiquot; - moacute;wi producent sprzętu radiestezyjnego Grzegorz Ciszak.- quot;Dodał, że jest to słynny talizman, ale nic o nim nie wie. Mam go tak wykonać, aby oba ogony miały polaryzację dodatnią. Spojrzałem i rzuciłem kartkę na stertę papieroacute;w. W mojej pracy mam często do czynienia z oryginałami, dla ktoacute;rych lot do Plejad, udział w uczcie Kaliguli, czy zbudowanie perpetuum mobile jest tak oczywiste, jak zakupy w sklepie. Facet nie wyglądał na czubka, a ponadto był uparty. Nękał mnie telefonami i zmobilizował znajomych. Bez cienia zapału zabrałem się do pracy. Po skończeniu i przebadaniu amuletu poczułem się niepewnie, gdyż trzymałem w ręku coś, co nie miało prawa istnieć. Oba bieguny nie mogą mieć polaryzacji plusowej, a jednak miały. Dopiero po dodatkowych doświadczeniach zrozumiałem istotę fenomenu. Biegun ujemny znajdował się poza strukturą amuletu. Następne badania ujawniły kolejną zagadkę. Kilkucentymetrowy przedmiot tworzył trzymetrową tarczę ochronną; proporcja wielkości amuletu do pola oddziaływania wyno