Sama siebie nie pamiętam

Sama siebie nie pamiętam” to debiut literacki Beaty Zuzanny Borawskiej. Porusza ona w sposób poetycki i artystyczny fundamentalne dziś tematy – chorobę i opiekę nad osobą zależną, oraz pamięć: tę utraconą i tę żywą. Książka zawiera opowiadania, kartki z dziennika, wiersze oraz kolaże. Opowiadania, które często przybierają kształt próz poetyckich, wspomnień, podkreślają podziały na to, co męskie i kobiece, zwracają uwagę na cielesność, a przede wszystkim pamięć ciała. Natomiast kartki z dziennika to już wielomiesięczny, fragmentaryczny zapis zmagań z Alzheimerem, które nie pozbawione są trudnych przeżyć, przykrych niespodzianek losu, jak i humoru. Z kolei poezja to głównie „głos Chorej”. Całość ilustrują kolaże Anny Paszkowskiej.