Międzymorze

Poemat prozą opiewający niezwykłość nadmorskiej przyrody i życia codziennego. Każda chwila

uchwycona z precyzją uważnego obserwatora i oddana w bogactwie metafor, porównań i

wyszukanych epitetów.
Żeromski zasłynął jako autor literatury marynistycznej. Pisał powieści, szkice i opowiadania

poświęcone tej tematyce, a nawet przewodniki po Pomorzu. Z każdego wersu poematu

„Międzymorze” przebija wielka miłość jaką żywił do Bałtyku, jego krajobrazów i nadmorskiej

natury. Specyficzną liryczność języka najlepiej odda fragment utworu: „Twórca dnia, wiekuisty i

nigdy nie gasnący ogień niebieski, doskonały krąg żywota, światów i bytów, złote słońce stacza się

oto z nieboskłonu. W szkarłat niestrzymany dla oka nabrzmiałej kuli przemienia złoto swojego

kręgu, rozciąga kulę w kształt wydłużonego elipsoidu — i w wodach puckich, kędyś naprost

królewskiego Rzucewa tonie w rozpłomienionym Małego Morza obszarze”.
Książkę polecają Wolne Lektury — najpopularniejsza biblioteka on-line.
Stefan Żeromski
Międzymorze
Epoka: Modernizm Rodzaj: Epika Gatunek: Nowela